یادگیری

چگونه می توانم به فرزندم کمک کنم تا راه حل های بهتری پیدا کند؟

اگر موقعیتی پیش می آید که اغلب برای فرزندتان دشوار است، بهتر است با او صحبت کنید و با گفتن "از یک طرف مشکل را توضیح دهید"، از طرف دیگر او را تشویق کنید که راه حل های ممکن را ارائه دهد.

به محض اینکه وضعیت را از دو منظر بررسی کنید، تقریبا می توانید رشد مغز کودک خود را در برابر چشمان خود ببینید.

آن ها در حال گسترش فراتر از "من می خواهم" هستند تا نقطه نظر دیگری را نیز در خود جای دهند.

هر زمان که با بچه ها مشکل دارید، اولین پیشنهاد آن ها معمولا کاملا غیر منطقی است و کار شما این است که بگویید " این یک گزینه است، اما به بخش دیگر مشکل توجه نمی کند.

چه کار دیگری می توانیم بکنیم؟"

کودک شما می تواند یاد بگیرد که ایده ها را مطرح کند و آن ها را اصلاح کند اگر شما صبور باشید و آن ها را برای فکر کردن به مسائل راهنمایی کنید. پس اگر راه حل کودک شما موفقیت آمیز است، می توانید بگویید: " وای، راه حل شما واقعا جواب داد." این به کودکان قدرت می دهد که بدانند مشکلی را حل کرده اند.

اگر فرزندم نشانه هایی از عزت نفس پایین را نشان داد، باید نگران باشم؟

به عنوان والدین، شنیدن نظرات منفی فرزندانمان در مورد خودشان فقط عذاب است. این باعث می شود که بخواهیم فوراً وارد عمل شویم و به آنها نشان دهیم که چقدر خاص هستند. اگرچه منطقی به نظر می رسد که کودکانی که احساس خوبی نسبت به خود دارند، شادتر خواهند بود، اما این چیزی نیست که تحقیقات نشان می دهد.

تحقیقات نشان داده است که عزت نفس بالاتر با موفقیت تحصیلی، روابط بهتر یا حتی شادی مرتبط نیست - و تحسین بیش از حد می تواند نتیجه معکوس داشته باشد. هر چه بیشتر سعی کنید به فرزندتان ثابت کنید که او فوق العاده است، آنها ممکن است بیشتر استدلال کنند که وحشتناک هستند یا نگران باشند که هرگز نتوانند به ستایش شما عمل کنند.

به عنوان مثال، در یک مطالعه کلاسیک، به گروهی از کودکان دوره ای داده شد که برای بهبود عزت نفس طراحی شده بود، در حالی که گروه دیگری از بچه ها آموزش مستقیم در موضوعات آکادمیک دریافت کردند. حدس بزنید چه کسی با اعتماد به نفس بیشتری بیرون آمد؟ بچه هایی که در واقع مهارت های واقعی در ریاضیات و خواندن پیدا کردند. تمرکز ما نباید این باشد که فرزندانمان را متقاعد کنیم که آنها فوق العاده هستند، بلکه باید به آنها کمک کنیم تا روابط دوستانه قوی و شایستگی واقعی ایجاد کنند.

با این اوصاف، ما نمی‌خواهیم کودکان عزت نفس پایینی داشته باشند، زیرا آنها بدبخت و در معرض خطر افسردگی بیشتری خواهند بود. و همچنین می‌تواند به یک پیش‌گویی خودشکوفایی تبدیل شود: یک کودک ممکن است از امتحان کردن چیز جدیدی بترسد، زیرا تصور می‌کند در آن بد عمل می‌کند یا از موقعیت‌های اجتماعی اجتناب می‌کند، زیرا فکر می‌کند با آن سازگاری ندارند. به سمت افراط مخالف بروید و آنقدر کمال گرا باشید که هیچ چیز به اندازه کافی خوب نباشد.

راه حل این نیست که به کودک خود بیاموزید که نسبت به خودش احساس بهتری داشته باشد. این کمک به آنها برای رهایی از تمرکز شدید روی خود است. امروزه فشار زیادی روی مردم وجود دارد تا به تصویر خود و نحوه برخوردشان اهمیت دهند. عزت نفس واقعی این نیست که خودمان را دوست داشته باشیم. این در مورد رها کردن این سوال است که "آیا من به اندازه کافی خوب هستم؟"

به زمانی که با یک دوست صمیمی هستید فکر کنید. شما تعجب نمی کنید، "آیا آنها من را دوست دارند؟" ما می‌خواهیم به بچه‌ها کمک کنیم تا با چیزی بزرگتر از خودشان ارتباط برقرار کنند، خواه دوستی باشد یا فرصتی برای یادگیری در مورد موضوعی که برایشان مهم است.

چگونه می توانم به فرزندم کمک کنم تا راه حل های بهتری پیدا کند؟

اگر موقعیتی پیش می آید که اغلب برای فرزندتان دشوار است، بهتر است با او صحبت کنید و با گفتن "از یک طرف مشکل را توضیح دهید"، از طرف دیگر او را تشویق کنید که راه حل های ممکن را ارائه دهد.

به محض اینکه وضعیت را از دو منظر بررسی کنید، تقریبا می توانید رشد مغز کودک خود را در برابر چشمان خود ببینید.

آن ها در حال گسترش فراتر از "من می خواهم" هستند تا نقطه نظر دیگری را نیز در خود جای دهند.

هر زمان که با بچه ها مشکل دارید، اولین پیشنهاد آن ها معمولا کاملا غیر منطقی است و کار شما این است که بگویید " این یک گزینه است، اما به بخش دیگر مشکل توجه نمی کند.

چه کار دیگری می توانیم بکنیم؟"

کودک شما می تواند یاد بگیرد که ایده ها را مطرح کند و آن ها را اصلاح کند اگر شما صبور باشید و آن ها را برای فکر کردن به مسائل راهنمایی کنید. پس اگر راه حل کودک شما موفقیت آمیز است، می توانید بگویید: " وای، راه حل شما واقعا جواب داد." این به کودکان قدرت می دهد که بدانند مشکلی را حل کرده اند.

اگر فرزندم نشانه هایی از عزت نفس پایین را نشان داد، باید نگران باشم؟

به عنوان والدین، شنیدن نظرات منفی فرزندانمان در مورد خودشان فقط عذاب است. این باعث می شود که بخواهیم فوراً وارد عمل شویم و به آنها نشان دهیم که چقدر خاص هستند. اگرچه منطقی به نظر می رسد که کودکانی که احساس خوبی نسبت به خود دارند، شادتر خواهند بود، اما این چیزی نیست که تحقیقات نشان می دهد.

تحقیقات نشان داده است که عزت نفس بالاتر با موفقیت تحصیلی، روابط بهتر یا حتی شادی مرتبط نیست - و تحسین بیش از حد می تواند نتیجه معکوس داشته باشد. هر چه بیشتر سعی کنید به فرزندتان ثابت کنید که او فوق العاده است، آنها ممکن است بیشتر استدلال کنند که وحشتناک هستند یا نگران باشند که هرگز نتوانند به ستایش شما عمل کنند.

به عنوان مثال، در یک مطالعه کلاسیک، به گروهی از کودکان دوره ای داده شد که برای بهبود عزت نفس طراحی شده بود، در حالی که گروه دیگری از بچه ها آموزش مستقیم در موضوعات آکادمیک دریافت کردند. حدس بزنید چه کسی با اعتماد به نفس بیشتری بیرون آمد؟ بچه هایی که در واقع مهارت های واقعی در ریاضیات و خواندن پیدا کردند. تمرکز ما نباید این باشد که فرزندانمان را متقاعد کنیم که آنها فوق العاده هستند، بلکه باید به آنها کمک کنیم تا روابط دوستانه قوی و شایستگی واقعی ایجاد کنند.

با این اوصاف، ما نمی‌خواهیم کودکان عزت نفس پایینی داشته باشند، زیرا آنها بدبخت و در معرض خطر افسردگی بیشتری خواهند بود. و همچنین می‌تواند به یک پیش‌گویی خودشکوفایی تبدیل شود: یک کودک ممکن است از امتحان کردن چیز جدیدی بترسد، زیرا تصور می‌کند در آن بد عمل می‌کند یا از موقعیت‌های اجتماعی اجتناب می‌کند، زیرا فکر می‌کند با آن سازگاری ندارند. به سمت افراط مخالف بروید و آنقدر کمال گرا باشید که هیچ چیز به اندازه کافی خوب نباشد.

راه حل این نیست که به کودک خود بیاموزید که نسبت به خودش احساس بهتری داشته باشد. این کمک به آنها برای رهایی از تمرکز شدید روی خود است. امروزه فشار زیادی روی مردم وجود دارد تا به تصویر خود و نحوه برخوردشان اهمیت دهند. عزت نفس واقعی این نیست که خودمان را دوست داشته باشیم. این در مورد رها کردن این سوال است که "آیا من به اندازه کافی خوب هستم؟"

به زمانی که با یک دوست صمیمی هستید فکر کنید. شما تعجب نمی کنید، "آیا آنها من را دوست دارند؟" ما می‌خواهیم به بچه‌ها کمک کنیم تا با چیزی بزرگتر از خودشان ارتباط برقرار کنند، خواه دوستی باشد یا فرصتی برای یادگیری در مورد موضوعی که برایشان مهم است.